Man Staand Op Een Vinger, Niet Echt Natuurlijk Maar Het Staat Wel GrappigWerken, elke dag zorgen voor je kinderen èn ook nog een fatsoenlijke relatie onderhouden met je vrouw is niet altijd even makkelijk. Het kan voor aardig wat conflicten zorgen tussen jou en je huisgenoten. Hoe zorg je ervoor dat alles in balans blijft, dat jij in balans blijft? En dat alle huishoudelijke taken ook gedaan worden, en dat jij en/of je partner niet gillend gek worden ondertussen? Innerlijke balans is het antwoord.

Hoe moet het eigenlijk, als ik ook nog werk?

Heb je er wel eens over nagedacht hoe andere vaders dat nou aanpakken? Al die stress op het werk en dan thuiskomen in een chaotisch huishouden waar je eigenlijk niet in terecht wilt komen na een lange dag gezeur aan je hoofd?
En je ook nog moet opruimen, wasjes draaien, de afwas doen, en de kinderen in bad en naar bed doen? Heeft je vrouw dan helemaal niets klaargespeeld vandaag?

Is mijn vrouw echt een thuiszittende nietsnut?

Even rustig aan, vent.
Als je goed nadenkt, weet je dat je vrouw waarschijnlijk op zo'n doordeweekse dag meer klaarspeelt dan jij zult doen. Doe eens een stapje terug en bezie je leven zoals het nu is. Hoe kun je nu effectief (en efficiënt als dat kan) bijdragen aan dit gezin? Waar zitten de pijnpuntjes van je vrouw? Bespreek dat met haar, evenals jullie mens-tot-mens relatie. Evenwicht in je gezin is namelijk verschrikkelijk belangrijk en goed voor je mentale gezondheid!

Hoe vind ik rust in mijn drukke leven?

Heb je er wel eens aan gedacht om even wat tijd voor jezelf te nemen, bijvoorbeeld door middel van meditatie? Dat hoeft niet per se thuis, maar is wel zo makkelijk. Ik heb ongeveer een half jaar elke ochtend vroeg, voordat er iemand wakker was, even 15 minuutjes gemediteerd met de handige app Headspace. Zo leer je dat gedachten en emoties maar een soort hersenspinsels zijn en weinig te maken hebben met jouw werkelijke ik. Klinkt zweverig? Misschien, maar het werkt wel, dus waarom niet?

Je gedachten en emoties hebben niets te maken met wie jij werkelijk bent

Zodra je dit truukje doorhebt, zul je zien dat het makkelijker wordt je geduld te bewaren en je verwachtingen bij te schaven over hoe jouw gezin eigenlijk gerund dient te worden. Doe het vooral op de manier waar jij je prettig bij voelt en waarop je huisgenoten dat fijn vinden. Scheelt er iets, werk daar dan als een gezin aan. Communiceer! Speel bijvoorbeeld samen eens een bordspelletje (alle neuzen dezelfde kant op en niet aan het schermstaren, dat geeft ruimte om over het gezin te praten.

Balans in je gezin is belangrijk, dit bereik je door goede communicatie

Even wat tijd voor jezelf is helemaal niet erg, en zelfs aan te raden, wil je gebalanceerd in het leven staan. Maar weet dat je er voor je gezin moet zijn en dat er echt wel verwacht wordt dat je je steentje bijdraagt. En dat een soepel lopend gezin (en huishouden) een hoop frustratie bij je weg kan nemen.

Groen Slijm MonsterWanneer je 's nachts wakker gemaakt wordt door gegil, gekrijs of gehuil van je kind, zit er niets anders op dan je bed uit te gaan en het te gaan troosten. Je kunt ook je partner erop af sturen, maar uit kleinschalig onderzoek is gebleken dat dat je meestal niet in dank wordt afgenomen. Blijf vooral niet beiden liggen, want je weet nooit wat er precies aan de hand is! Wie weet is de oplossing zo gevonden en kunnen jullie allemaal weer verder met een fijne nachtrust.

Natuurlijk kan het ook zijn dat er out of the blue een huilend kind naast je bed staat dat je weer terug moet begeleiden naar bed. Je zou er ook voor kunnen zwichten je kind bij je in bed te nemen. Dat is echter gedrag wat voor je kind makkelijker aan- dan af te leren is! Mijn advies zou zijn hier niet aan te beginnen, of maak hier van tevoren een duidelijke afspraak over met je kind en partner. Papa en mama willen immers ook wel eens alone-time. Zoiets simpels als 'is de deur dicht, dan niet binnen komen' is al een hele goede afspraak en voorkomt wederzijds trauma.

Maar wat is er nu eigenlijk aan de hand, zo midden in de nacht?

Of je kind nu 2 of 12 is, angst is eigenlijk van alle leeftijden. Dat kan een aantal redenen hebben: een nachtmerrie, monsters onder het bed, rare geluiden in huis of stoeiende huisdieren.
Stoeiende papa en mama kan natuurlijk ook. Er zijn soms wel duizend redenen waarom je kind niet of niet lekker kan slapen.

Hoe kom je zo'n nachtelijke huilbui door?

Probeer eerst, als dat mogelijk is, aan je kind te vragen wat er aan de hand is. Is het te jong op te spreken, dan kun je het wellicht proberen met wijzen of gebaren. Je kunt natuurlijk ook letten op de lichaamstaal, dat vertelt meestal al heel veel!
Naast ziek/niet ziek, koorts/geen koorts kan het zijn dat je kindje zich gewoon niet fijn voelt in zijn of haar bed.

Zorg dat je kind zich veilig voelt in zijn of haar omgeving, of het nou met of zonder jou erbij is

Maak er een echt eigen plekje van en laat je kind meehelpen het in te richten. Een fort van kussens? Geen probleem, als je maar slaapt.
Een prinsessenkasteel? Geen probleem, als je.. Nou ja je snapt het wel.

Zijn er 's nachts enge dingen te zien die je overdag over het hoofd ziet?

Ga, om te oefenen, eens een keer in de verduisterde kinderkamer staan. Doe je dat midden in de nacht waar je kind bij is, dan staat het wellicht een beetje vreemd. Kijk of er enge schaduwen of donkere plekken zijn en neutraliseer deze zo ver mogelijk, zodat je kind hier niet van kan schrikken. Eventueel een nachtlampje plaatsen kan helpen, maar kan ook voor extra, enge, schaduwen zorgen.

Maak de kamer monstervrij!

Kijk goed op plekken waar zich monsters of andere enge dingen kunnen verstoppen. Vergeet ook niet onder het bed te kijken!
Print een monstervrij-certificaat voor de kinderkamer uit, of een 'verboden voor monsters en andere enge dingen' waarschuwingsposter, en plak deze op de kamerdeur, of nog beter, aan de binnenkant van de kastdeur. Iedereen weet dat monsters zich het liefst in de kast verstoppen.

Stel je kind gerust door in de buurt te zijn

Misschien wel de belangrijkste tip! Laat je kind weten dat je vlakbij bent als er echt iets aan de hand is. Natuurlijk kan het geen kwaad om af en toe zelf op de kinderkamer te gaan kijken om te zien of alles goed gaat met je kind en of het al slaapt.

Slaapt je kind rustig, dan doe jij dat ook. Zo kun je 's ochtends fris weer op om weer aan de volgende dag te beginnen.

Baby In De Armen Van Papa

De geboorte

Yes het is gelukt! Je kind heeft zich een weg naar buiten gebaand door bloed, vruchtwater en andere niet nader te noemen lichaamssappen. Ga even rustig zitten want niet alleen je vrouw heeft hard gewerkt, jij hebt ook je prestatie geleverd.
Midden in de nacht wakker gemaakt worden voor een baby die zich pas 's avonds laat zien kàn een tikje slopend zijn. Kom op, bel je ouders (en vooruit, ook je schoonouders) om het goede nieuws te vertellen. Vergeet niet de naam van je kind te vermelden, gewicht, lengte en gezondheid is ook een ding! Zie dat maar eens zonder brok in je keel te zeggen. Zelfs bij mijn 2e spruit lukte dat me zelfs niet zonder enigszins emotioneel te worden. Dat geeft niets, het wachten zit erop, je kunt eindelijk aan de slag met je zoon of dochter.

Man up, daar gaan we!

Aan de slag

Alhoewel, meer aan de slag voor je vrouw, want tenzij je melk geeft is er eigenlijk nog niet zo veel interactie met je kind buiten vasthouden en verschonen om. Meconium iemand?

Wat kan ik dan wèl doen?

Als de man van het huishouden mag je ervoor zorgen dat het bed op tijd op poten komt te staan, er aangifte van geboorte wordt gedaan, je kind meeverzekerd wordt met papa of mama, er een geboortebord of -jawel- ooievaar in de tuin komt en er slingers opgehangen worden.
Ook mag je op zoek naar een 'zorgwinkel' voor een weegschaal, tepelhoedjes, borstcompressen en kraamverband (weet ik veel?).
Zodra vrouw en kind thuis zijn komt de kraamhulp. Die geeft je vrouw o.a. tips over hoe de baby aangelegd moet worden voor de borstvoeding, het opbouwen van een drinkritme en natuurlijk advies over de verzorging. Je kind wordt gewogen en er worden allerhande statistiekjes over bijgehouden. Je nerd-alert zal sterk getriggerd worden door al die stats!

Als je mazzel hebt doet de kraamzorg ook nog de was, strijk en houdt ze (of hij. Alles kan tegenwoordig) het huis mooi schoon. Vergeet dan ook niet te vragen of ze nog eens terug kan komen - zijn ze gek op, zulke grapjes. Maar je hebt het niet van mij.

En nadat de kraamhulp weg is? Hellup!

Als de kraamhulp vertrokken is zul je toch echt zelf aan de slag moeten, je vrouw heeft het namelijk veel te druk met 7 keer per dag borstvoeding geven aan jullie nieuwe spruit. Linkerborst, rechterborst, wegen, luier verschonen, flesje, baby slapen, kolven. En zo gaat het maar door. Die vrouw van jou kan dus wel wat hulp gebruiken!

Nu kun je verschillende dingen doen, maar je wilt niet meteen de joker (kraamhulp) inzetten, probeer het eerst maar eens zelf.
Je zult zien dat het een waslijst lijkt, maar niet alles hoeft in één keer natuurlijk (doet je vrouw immers ook niet):

Boodschappen doen
Koken
Afwas
Was draaien
Was in de droger of ophangen
Was opvouwen en opruimen
Was strijken en opruimen
Stoffen
Stofzuigen
Dweilen
Bedden verschonen
Ramen zemen

"Ramen zemen? Meen je dat nou? Dat zou ze toch in haar verlof doen??" Geloof me, vrouwen plannen een jaar aan werkzaamheden voor tijdens die heilige graal die zwangerschapsverlof heet. En dan doen ze niks omdat ze moe of lamlendig of gewoon geen zin hebben om iets te doen. Met reden, natuurlijk. Alles met reden, vergeet dat niet.
Echter als je geluk hebt had je vrouw een extreem gevalletje nesteldrang en is alles ruim voor de uitgerekende datum op orde.

Lucky you..

Opstartlijst Ochtend Autisme AankledenOpstartlijst Ochtend Autisme EtenHeeft je kind autisme of PDD-NOS, dan ziet je dag er snel anders uit dan je bij een normaal gezin verwacht. Naast de normale dagelijkse gang van zaken, met hier en daar een dwarse bui, heb je bij een kind met deze diagnose te maken met een hoop kwinkslagen.
Als we beginnen bij de ochtend, zie je al meteen verschillen!
Een kind met autisme kun je namelijk niet zomaar vertellen om snel aan te kleden, tussendoor nog even naar de WC te gaan en ohja ook nog even opfrissen als het kan. Dan naar beneden te komen, zelf eten en drinken klaar te maken - wat wil je op je boterhammen naar school? En drinken? En wat voor fruitje? - daarna het nog te consumeren ook, en daarna tas inpakken, haren doen, schoenen en jas aantrekken en op tijd zijn om weg te gaan.

Ho.

Stop.

Veel te veel informatie!

Eerst wat achtergrondinformatie over hoe onze methode tot stand is gekomen

Samen met vrouwlief volg ik wel eens een cursus, de laatste was de ASS oudercursus van het GGZ, hier werd ook het boek 'Geef Me De 5' belicht. Hieruit hebben we de volgende wijsheden.
Je kunt het brein van een kind met PDD-NOS of één van de vele andere soorten op het autismespectrum het beste zien als een soort computer. Iedereen heeft een ander type! Sommige van die 'breincomputers' kunnen vele taken tegelijk aan (processor) en alles super goed onthouden (geheugen voor korte termijn, harde schijf voor lange termijn) en de logica van dingen inzien. Bij iemand met autisme is het één ding tegelijk, FIFO (First In First Out) en niet te snel alsjeblieft.
Tevens kan er van alles aan de hand zijn met deze 'computer'. Alle signalen komen tegelijk binnen waardoor prioriteit vaak zoek is.

Hoe kan ik mijn kind met autisme of PDD-NOS de ochtend door helpen?

Voor onze dochter hebben we als motivatie om 's ochtends op te starten een beloningskaart waar ze elke dag 2 stickers kan verdienen: één om binnen 10 minuten (met aftelklokje) aan te kleden, en één om het stappenplan te volgen.
Voor zoonlief hebben we ook een kaart voor elke dag aankleden, omdat hij met een paar jaar jonger zijn structuur ook moet leren.
Zijn er 15 stickers geplakt op de kaart (een A4-tje met vakjes, om de 15 vakjes een zonnetje en op het eind een vlag), dan mag je kind iets uitzoeken uit een mandje met klein speelgoed (lang leve de Action!). Is je kind bij het vlaggetje, dan gaan we wat leuks doen! Dit kan een middagje binnenspeeltuin of zelfs een dagje pretpark zijn, het is eerlijk verdiend! Help dit samen met je kind -op tijd- verzinnen.
Haar stappenplan is 18-delig en bestaat uit de volgende stappen (verdeeld over slaapkamer en woonkamer):

  1. Als de wekker gaat word je wakker
  2. Als papa of mama op je kamer komt ga je je kleding uitzoeken
  3. Als je hulp nodig hebt vraag je om hulp
  4. Naar de WC, plassen en handen wassen
  5. Klokje zetten, 10 minuten aftellen
  6. Aankleden op de gang
  7. Vuile kleding in de was
  8. Pyjama onder je kussen leggen
  9. Naar beneden

En in de woonkamer:

  1. Sticker plakken voor aankleden als je deze verdiend hebt
  2. Pil innemen / vragen als deze niet klaar ligt
  3. Eten en drinken klaar zetten
  4. Eventueel hulp vragen
  5. Eten en drinken
  6. Tot 8:00 spelen / bij papa een ander tijdstip
  7. Sticker plakken voor schema volgen
  8. Op een stoel gaan zitten om je haren te doen
  9. 8:10 tas pakken en naar beneden gaan

Het stappenplan voor de WC is als volgt:
Autisme WC Picto's
Dus:

  1. Broek uit
  2. Op de WC zitten
  3. Afvegen
  4. Doortrekken
  5. Broek aan
  6. Handen wassen

Nu gaat dat niet elke dag goed, maar wel elke dag beter. We lopen nu voornamelijk tegen het avondritueel aan wegens uitwerken van de medicatie in combinatie met 'elke dag anders'. Soms eens zwemmen rond bedtijd, paardrijden, soms badderdag en natuurlijk elke dag anders eten! Dan zou je dus voor elke dag een andere lijst met stappen moeten hebben, wat het ook niet echt duidelijker maakt voor je kind.

Wat zijn de speerpunten voor een goede omgang met iemand met autisme of PDD-NOS?

Vooral structuur en een veilige omgeving zijn belangrijk voor een kind met een vorm van autisme. Als je dit, samen met een flinke portie geduld en inlevingsvermogen, kunt opbrengen heb je de juiste handvatten om de dag in juiste banen te leiden. Kom je er zelf niet aan uit, vraag dan hulp bij bijvoorbeeld het GGZ.

2

Lekker Ontbijten Met Je KindAls je kindje wat ouder wordt, vanaf ongeveer 2 jaar, begin je te merken dat de routine die je de eerste jaren hebt opgebouwd to-taal voor niets geweest is. 'Ik ben twee en ik zeg nee' is niet voor niets een gevleugelde uitdrukking. Hier wat situaties voor het ochtendritueel waarvan je dacht ze wel onder de knie te hebben, verpakt in goedbedoelde 'parenting hacks' (maar jij weet ondertussen wel beter):

Hack 1: Leg de avond van tevoren de kleren klaar

Van 0 tot 2 jaar: Cool, je hebt alles onder controle en je hoeft je 's ochtends niet zo te haasten om nog kleren uit de wasmand te trekken.

Vanaf 2 jaar: Jammer, je kind was al een uur voor jou wakker! Ze willen zelf kiezen en natuurlijk alleen kleding aan die ze gisteren ook al aan hadden. Die met die vlekken uit de was. Gisteren was je bekaf en had je geen energie meer om iets aan de was te doen.

Hack 2: Vroeg opstaan

Van 0 tot 2 jaar: Sta vroeg op zodat je even tijd hebt om tot jezelf te komen, bakje koffie doen en even rustig op de bank zitten, krantje lezen, van die dingen.

Vanaf 2 jaar: Snoooooze! Neem alle tijd die je nodig hebt om genoeg slaap te pakken. Je bent ondertussen voldoende ingetraind om alles toch binnen een half uur af te ronden. En anders kom je maar te laat. En is heel je dagplanning aan gort.

Hack 3: Wassen, aankleden

0 tot 2 jaar: Even een natte lap over dat gezicht of snel douchen en uiteraard help je je kind even met aankleden.

Vanaf 2 jaar: Wassen moet natuurlijk wel met zelfgemaakt schuim, en aankleden tussen het spelen door. Kun jij je ondertussen zorgen maken over waar je de autosleutels ook alweer had gelaten.

Hack 4: Brood smeren, fruithapje maken, tas pakken

0 tot 2 jaar: Jouw kind hoeft je niet te vertellen wat het wil, jij bent zo voorbereid dat je deze routine binnen 10 minuten zonder tegenspraak hebt afgetikt.

Vanaf 2 jaar: Alles zelf willen doen komt met enkele minpunten. Tegen de tijd dat jij de keuken hebt opgeruimd, zitten de meeste huisvrouwen al naar Koffietijd te kijken.

Hack 5: Samen eten

0 tot 2 jaar: Je hebt als geroutineerde ouder natuurlijk al direct het ontbijt op tafel staan en helpt je kindje alles netjes naar binnen te werken.

Vanaf 2 jaar: Neem maar een koek mee voor onderweg!

'En dan is het simpelweg een kwestie van tas pakken en wegwezen!'

Zei de onervaren ouder 😉

Foto credit: Table4Five